گلدفیش

گلدفیش/goldfish

بیشتر نژادهای ماهی طلائی دم چتری یا ارانداها(oranda) ، از چین سرچشمه گرفته اند و برخی بیشتر از یک نژاد رنگی دارند. مثلاً در نژاد چشم آسمانی ها خیلی بالای سر قرار گرفته ، می توانند به آسمان نگاه کنند. چشم حبابی ها کیسه های بزرگی روی سر دارند و سر شیری ها چیزی که کرک (پرز) نامیده میشود ، روی سرشان دارند. چینی ها تولید مثل انتخابی روی این ماهی ها انجام داده اند و نژاد های جدیدی را طی صد سال به وجود آورده اند و هم اکنون هر نوع ماهی طلائی دم چتری با هر ترکیب رنگی در تمام طول سال در دسترس است.

اگر چه ماهی های طلائی دم چتری به عنوان ماهی های آب سرد در نظر گرفته می شوند و بسیاری مردم آنها را در حوض هایشان نگه می دارند ، اما این حالت واقعاً توصیه نمی شود. وقتی پاییز برسد ، آب خیلی سرد می شود و آنها باید در طول زمستان در یک آکواریم بزرگ قرار داده شوند. همیشه استثناهایی وجود دارد و تعداد کمی ممکن است در شرایط زمستان در حوض زنده بمانند ، اما این عادی نیست. این ماهی ها ، در آکواریم با دمای حداکثر 26 درجه سانتی گراد ، خیلی خوشحال هستند. به خوبی با ماهیان استوایی اجتماعی که دمای کمی پایین تر را ترجیح می دهند مخلوط می شوند ، اما بایستی مطمئن شد که ماهی های دیگر آنها را اذیت نمی کنند یا باله های بزرگ شناور آنها را گاز نمی گیرند. اگر دمای آکواریم خیلی بالا باشد ، متابولسیم ماهی بالا رفته و مدت زمان زندگی آن کاهش می یابد. تعویض منظم آب لازم است ، زیرا ماهی های طلایی دم چتری حجم زیادی مواد زائدتولید می کنند که آب را آلوده خواهد کرد ، به خصوص وقتی که سیستم فیلتراسیون خوب کار نکند. همچنین به میزان اکسیژن بالاتری نسبت به ماهیان استوائی متداول نیاز دارند.

تغذیه : رژیم غذایی متنوع از غذاهای پولکی را دوست دارند. غذاهای زنده مثل کرم های خونی ، توبیفکس ، کرم های شیشه ای و دافنی زنده را یک یا دو بار در هفته دوست دارند.

خاستگاه

آسیا

محدوده دما

22 تا 26

اجتماعی بودن

عالی

اندازه بالغنر

به cm    ماده

5

5

غذا

همه غذاها

سهولت نگهداری

8:10

محدوده پی اچ

6.8 تا 7.5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گلدفیش ها از ماهیان زیبا و سنتی اب شیرین میباشد که حتما شما انها را موقع عید یا در مغازه های اکواریومی دیده اید.نگهداری انها اسان بوده و ماهیان کم توقعی هستند.بهتر است به صورت گله ای در اکواریوم های تک گونه نگهداری شوند. در ادامه سعی میکنیم به طور کامل این ماهی نسبتا دوست داشتنی را به شما معرفی کنیم

نام رایج : گلد فیش،ماهی طلایی” البته بسته به انواع مختلف گلدفیش،نام های متفاوتی شامل دم چادری، مرواریدی، کله شیری، کلاه قرمز، کالیگو،بلک مور و …. به انها نسبت داده شده است”

خانواده:cyprinidae

خاستگاه : چین ، ژاپن ،کره ، تایلند

حداکثر طول : ۱۰ سانتی متر

سطح شنا: کلیه سطوح آب

مکانهای جایگیری: میان سنگها،گیاهان و مواد شناور

نور مناسب: روشن ، بدون تابش مستقیم آفتاب

همزیستی: سازگاری کامل با تمام ماهیان صلح جوی اب شیرین

تغذیه: غذای خشک، کرم زنده، دافنی و …

خصوصیات فیزیکوشیمیایی : دما ۱۸ درجه سانتی گراد و پی اچ خنثی

رفتار و نوع تولید مثل : تخم ریز، در شرایط مصنوعی تکثیر شده و جزو ماهیان مقاوم برای نگهداری میباشد.

iranplant

توصیه:بهتر است ۱۰ قطعه یا بیشتر از بچه ماهیان گلدفیش را خرید و پس از پرورش زیباترین آنها را نگهداری کرد. آکواریوم این گونه ماهیها باید فیلتری قوی داشته باشد و هرازگاهی آب تمیز به آن اضافه شود زیرا این ماهی ها پر خورند و به سرعت غذای خود را هضم میکنند و کثافت کاری زیادی دارند. همچنین بهتر است غذای این ماهی ها را به مقدار کم و در ۴ وعده به آنها بدهیم.

ویژگیهای جنسی : ماهی ماده کمی چاقتر است ، در فصل تخم ریزی روی سر ماهی نر لکه های رنگینی بوجود میآید.

تاریخچه: میلیونها نفر از مردم در اطراف جهان ماهیهای آکواریومی را به عنوان سرگرمی نگهداری می کنند. آنچه قابل توجه و چشمگیر است این نکته می باشد که بسیاری از این افراد پر شوق و ذوق، این سرگرمی را با نگهداری یک گلدفیش شروع کرده اند ماهی ای که قدمت آن میتواند تا چین باستان هم به عقب بازگردد این افراد با خرید یک جفت گلدفیش معمولی یا دریافت آن به عنوان هدیه ای از یک دوست به نگهداری این ماهی وارد شده اند. هر چند گلدفیشها واقعا جان سخت و پر تحملند لیکن کاملا به مهارتهای نگهدارنده اشان وابسته اند. اگر شما زمانی را صرف یادگیری اصول نگهداری ماهی کنید گلدفیش هایتان خوشحال و سلامت باقی مانده و می توانند مدت زیادی زندگی کنند. در شرایط خوب آنها توانسته اند به خوبی تا ۳۲ سال هم عمر کنند.

گلدفیش کپور بی رنگ و رو و بی روح تر از آنچه اکنون می بینیم بوده که پس از قرنها تکثیر و هیبریدگیری پرحوصله امروزه در اشکال بسیار متفاوت قابل دسترس است. امروزه تا بیش از یکصد واریته زینتی از خانواده گلدفیش های معمولی وجود دارند، واریته های شگفت انگیز بسیاری که از اشکال وحشی کپوری که از جنوب چین منشا گرفته اند به دست آمده اند گلدفیش وحشی جانوری به شدت متفاوت بود که فلس زدایی غیر معمول و طبیعتا رنگهای کاملا متفاوتی داشت ، به زودی انسان با تکثیر گلدفیش شروع به آزمایش کرد و همه نوع رنگ و فلسی ایجاد کرد. امروزه هنوز هم در ژاپن ، اروپا و آمریکای شمالی تکثیر انتخابی از گلدفیش های وحشی ادامه دارد احتمالا گروههای اصلی تکثیری از ماهیهایی که حتما اشکال غیر معمول بدن یا باله های جالب و رنگها و فلس های غیر معمول دارند به دست میآیند این واریته ها توجه تکثیرکنندگان ماهی را به خود جلب کردند، این تکثیرکنندگان از اطلاعتشان برای تولید اشکال غیر معمول طلایی باله بلند و دم بادبزنی استفاده کردند.

بدون شک گلدفیش عمومی ترین ماهی خانگی در جهان است که اجتماعش با انسان تا ۱۶۰۰ سال به عقب باز می گردد همان طور که اشاره شد این شکل خانگی و اهلی شده ازیک کپور کوچک وحشی در آبهای با جریان آرام در جنوب چین است که به کپور شباهت دارد. طی سلسله ۲۶۵ تا ۴۲۰سال پس از میلاد تکثیرکنندگان چینی متوجه تولید گه گاه نوزادانی با فلس های قرمز و جذاب توسط برخی کپورهای محلی که تا اندازه ای سبز خرمایی بودند شدند نهایتا پس از آزمایشات تکثیری که با شکیبایی تمام انجام شد آنها موفق به تولید ماهی با رنگ آمیزی بسیار جذابتری شدند طی سالهای ۱۲۰۰تا۱۳۰۰ ماهیهای نقره ای سیاه طلایی و لکه لکه ای قابل دسترس بوده و به عنوان ماهیهای خانگی کاملا متداول شده بودند طی سال ۱۵۰۰  به بعد گوناگونی شکل باله همچون دم بادبزنی و دم دستمالی شروع به ظهور کردند تا قرن شانزدهم این اشکال رفته رفته همراه با رنگ آمیزی متفاوت و اشکال مختلف بدنی و حتی اکنون اشکال گوناگون چشمی به وجود آمدند ازاین زمان به بعد تنوع های بعدی در چین ادامه یافت و گلدفیش های جالب شروع به انتشار به دیگر کشورها در اقصی نقاط جهان کردند در حدود ۱۵۰۰ سال گلدفیش ها به ژاپن زیستگاه کپورکوی راه یافتند اما ۲۰۰ سال دیگر به طول انجامید تا تکثیر آن انتشار یابد. تکثیر کنندگان ژاپنی که در تکثیر کپور کوی گویا با تجربه بودند تعدادی از گلدفیش های وحشی و بخشی از گلدفیش های توسعه یافته از چین را به دست آوردند، آنها مهارتشان را جهت توسعه برنامه های تکثیر انتخابی به کاربردند که به تولید برخی واریته های بسیار جذاب و امروزه قابل دسترس همچون گلدفیشهای کله شیری ،کالیکو ، فلس آیینه ای و شابونکن منجر گردید ازآن پس تکثیر کنندگان ژاپنی با تولید اشکالی همچون کله شیری و واریته هایی با فلس های شفاف یا بدون فلس مانند کالیکو یا شابونکن تاثیرشان را در این ماهی به طور خیلی قابل دسترسی نشان دادند. طی قرن هفدهم گلدفیش ها به بسیاری از کشورهای شرق دور معرفی شدند، بدون شک آغاز تجارت و بازرگانی و مسیرهای اکتشافی در اطراف جهان طبیعت پرتحمل و توانایی در مقاومت در برابر مسافرتهای بسیار طاقت فرسا به انتشار بعدی این ماهی در اقصی نقاط جهان کمک کرد. طی سالهای ۱۷۰۰یا شاید کمی زودتر نخستین گلدفیش ها در بریتانیا ظهور یافتند در حدود همین سالها انگلیسیها شروع به تکثیر گلدفیش کردند و برخی از آنها به قاره اروپا فرستاده شدند در سراسر قرن هفدهم گلدفیش ها از منشاهای یک واریته به غرب اروپا معرفی شده و تا اواخر قرن به روسیه رسیده بودند تا قرن نوزدهم بسیاری از انواع بسیار زینتی گلدفیشها به طور قابل توجهی در اروپا ظاهر نشدند .

گمان می رود که گلدفیشها به طی قرن هجدهم به آمریکای شمالی وارد شده اند ، هر چند برخی ازمردم معتقدند که این رخداد قریبا به ۲۰۰ سال پیشتر باز می گردد به هر حال تا اواخر قرن هجدهم یک مزرعه پرورش گلدفیش در مریلند آمریکا تاسیس یافته و بعدها نیز در طبیعت به جز در آلاسکا در هر ایالتی معرفی شده بود همچنین در این قرن دیده شد که گلدفیش هایی به استرالیا و نیوزلند وارد شده بودندو اکنون به طور گسترده ای در آبهای هر دو کشور پخش شده اند.

اکنون گلدفیشهای زینتی می توانند در اکثر نقاط ، در بیشتر کشورهای جهان یافت شوند. در بسیاری مناطق ، آنها به آبهای طبیعی ؛ جایی که جمعیتهای وحشی را تشکیل داده اند ، فرار کرده یا معرفی شدند.امروزه سالانه میلیونها گلدفیش در مزارع پرورش ماهی در آمریکای شمالی ، اروپا و شرق دور برای صادرات جهت نگهدارندگان ماهی در اقصی نقاط دنیا تکثیر می یابند.

انتخاب گلدفیش:احتملا مغازه آکواریومی محلتان باید گلچینی از معمولترین نژادهای گلدفیش را داشته باشد، اما انتخاب یکی از آنها که مناسبترین گزینه برای تنگ یا آکواریومتان باشد، می تواند قدری مشکل باشد. مسلما رنگها واشکال شگفت آور و جذاب زینتی بر انتخابتان تاثیرگذار خواهد بود ، البته باید به رفاه آتی ماهی نیز توجه داشته باشید. اگر فردی مبتدی هستید توصیه می شود واریته های پر تحملتری همچون گلدفیشهای معمولی ، شهابی و شابونکنهای کوچک را برگزینید . همین که قدری با تجربه تر شدید می توانید نگهداری اشکال زینتی تر را امتحان کنید. بخاطر داشته باشید که واریته های بسیار زینتی باید به بهترین وجهی در یک آکواریوم اختصاصی ( تاکید می کنم کاملا اختصاصی) برای خودشان نگهداری شوند. برخی از آنها بطور ویژه ای به دوره های ممتد وطولانی افت دما حساسند.

همیشه ماهیهای سالم و سرزنده را انتخاب کنید. کنترل کنید که باله ها در حالت سالم و خوبی بوده و حالت خوابیده و بسته ای نداشته باشند. یک ماهی گلدفیش سالم بطور باشکوه شنا می نماید و شاداب و سرزنده بوده و در یک گوشه از آکواریوم تنها نمی ماند.

از عاری بودن بدن از هر گونه زخم ، لکه یا سایشی اطمینان حاصل کنید. بعضی از واریته های گلدفیش نسبت به بعضی از بیماریهای رایج آکواریوم مقاومتر بوده و باعث بیماری ماهیهای تانک شما می گردند، در این زمینه پیشنهاد می گردد پس از خرید ماهیهای جدید مستقیما آنها را وارد آکواریوم اصلی نکرده و مدت زمان محدودی در قرنطینه نگهداری نمایید. ( مدت پیشنهادی قرنطینه ۱ هفته می باشد.)

چشمها باید شفاف باشند.از انتخاب هر ماهی بی حال یا با شکمهای گود افتاده و یا چشمهای فرورفته اجتناب کنید.از خرید ماهی از مخازنی که دارای تعداد بسیار زیادی ماهی بی حال و ظاهرا بیمارند، اکیدا برحذر باشید ، به شخصه پیشنهاد می کنم برای خرید هر گونه ماهی ابتدا تمامی ماهیهای داخل تانک مورد نظر را زیر نظر گرفته ، زیرا از این طریق می توانید متوجه شوید که آیا ماهی که می خرید می تواند ناقل بیماریهای آن تانک باشد یا خیر . تغذیه خوب ماهیها علامت بسیار مناسبی از صحت سلامت آنهاست.

احتمالا فروشنده ماهیهای خریداری شده شما را در کیسه پلاستیکی دارای حدود یک سوم تا دو سوم آب خواهد نمود. در این صورت ، شما یک تا دو ساعت فرصت خواهید داشت تا ماهیهایتان را بدون خطر به منزل برسانید. به هر حال ، اگر مسیر طولانی تر از این مدت است ، حتما از مغازه دار بخواهید که ماهی کمتری در هر کیسه بگذارد و یا از کیسه بزرگتری استفاده کرده و یا کیسه را با اکسیژن پر کند ( مورد آخر اکسیژن برای حمل ماهیها به شهرستانها امری ضروری است و باید رعایت گردد ، در غیر این صورت ماهیها هرگز به مقصد نخواهند رسید.)

گلدفیشها کاملا پرطاقتند، اما همانند بسیاری از ماهیها نسبت به نوسانات ناگهانی دما آسیب پذیرند ( این امر بدلیل خونسرد بودن این جانداران است). بنابراین جلوگیری از سرد شدن یا بیش از حد گرم شدن آب طی مسیر مغازه تا خانه مهم است . طی سفرهای طولانی کیسه را در جعبه ای مقوایی یا یونولیتی که نور و دما به داخل آن نفوذ نکند، قرار دهید.

گلدفیشها در بیشتر از ۱۰۰ گونه مختلف در دسترسند. علاماتی همچون رنگ آمیزی ، شکل بدن ، حالت باله و سایز و شکل چشمها که آنها را از هم متمایز می کنند ، حاصل تلاش سالهای بسیار در تکثیر انتخابی است. ضمنا پیشنهاد می گردد علاوه بر موارد ذیل در انتخاب یک گلدفیش خوب از نمونه هایی استفاده نمایید که به واریته های استاندارد نزدیک بوده تا در مراحل تکثیر با موارد غیر قابل کنترل ژنتیکی روبرو نگردید . ماهی را از تمامی نظرها اعم از ، باله ها ، دم ، شکل بدن ، وضعیت شنا و حرکت مورد بررسی قرار دهید

iranplant

ماهی گلدفیش که در بین مردم به ماهی قرمز هم معروف است یک ماهی تزئینی بسیار زیباست که طبق سنت ها سر سفره هفت سین ایرانی ها قرار می گیرد. ماهی گلدفیش انواع مختلفی دارد از جمله آن دم چادری، مرواریدی، کله شیری،ماهی آکواریومی و… می باشند . حداکثر طول این ماهی ها به ۱۰ سانتی متر می رسد. در آکواریوم ها بیشتر میان سنگ ها و گیاهان پنهان می شوند. آبی که مناسب این ماهی ها است آب شیرین است که دمای آن ۱۸۰ درجه سانتی گراد باشد.

توصیه هایی در مورد ماهی گلدفیش

اگر علاقه به نگهداری ماهی گلدفیش دارید می توانید چند قطعه از بچه ماهی ها را بخرید و پرورش دهید. بهترین مکان برای پرورش ماهی گلدفیش آکواریوم دارای فیلتر قوی است،چون این ماهی ها پرخور هستند و به سرعت غذای خود را هضم می کنند در نتیجه باعث کثیفی زود به زود آب می شوند. برای همین بهتر است غذای آن ها را در ۴ وعده بدهید. ماهی قرمز از خود رفتار های متفاوتی نشان می دهد. رفتار آن ها بسیار متغیر است ، چون ماهی های قرمز در محیط های مختلف و متنوع زندگی می کنند همین مسئله باعث تغییر رفتار آن ها می شود. هم چنین رفتار ماهی ها در مقابل رفتار صاحبشان شرطی است. ماهی قرمز بسیار باهوش است و توانایی بالایی در یادگیری و مهارت های مختلف دارد و می تواند از این طریق اجتماعی باشد. هم چنین ماهی قرمز بینایی بالایی دارد که باعث می‌شود اشخاص اطراف خود را بشناسد. وقتی صاحب ماهی جلوی آکواریوم بیاید ماهی قرمز جلوی آکواریوم شنا می کند و برای غذا دهان خود را باز می کند. در حالی که در مقابل سایر افراد ناشناس خود را پنهان می کند و فقط از صاحب خود غذا می خواهند.

تاریخچه ای از ماهی گلدفیش

این ماهی ها از نوع کپورچه ها هستند. با اینکه این کپورچه ها در زبان انگلیسی ماهی گلدفیش یا طلا ماهی و در زبان فارسی ماهی قرمز نام دارند اما رنگ های متفاوتی از آن ها مثل طلایی،قرمز یا نارنجی، نقره ای،خاکستری، سفید یا سیاه وجود دارد. این ماهی بیشتر جنبه تزئینی دارد . زیستگاه اصلی ماهی قرمز سیبری و آسیای جنوب شرقی است. اما تحقیقات نشان می دهد که قدمت آن در ایران به ۲۵۰۰ سال پیش می رسد. پرورش این ماهی ها به شکل امروزی از چین است. چون مردم علاقه زیادی به این ماهی دارند در سفرهای خود با خرید این ماهی باعث انتشار آن به اقصی نقاط جهان شده اند. در قرن ۱۷ این ماهی وارد اروپا شد. در بخش های جنوبی اروپا گونه های وحشی این ماهی در رودخانه ها دیده شده است. در ایران نیز در حوضچه دریای خزر، دریاچه ارومیه، دریاچه هامون و رود کارون نیز وجود دارد.

انواع ماهی گلدفیش

گلدفیش ها برخلاف تصور اکثر مردم انواع مختلفی دارند. یکی از انواع گلدفیش ها،گلدفیش “ساراسا” است. این گونه از گلدفیش ها تک دم است. محل مناسب نگهداری آن آکواریوم است. گلدفیش”شهابی” نوع دیگری از این ماهی است که بیشتر در آمریکا یافت می شود. گلدفیش “شابونکن یا ابریشمی” نوعی ماهی مقاوم با فلس های صدفی است که زیستگاه آن ها ژاپن است. گلدفیش “چشم حبابی” گونه ای عجیب از این ماهی است. کیسه های بزرگ زیر چشم این ماهی ها در سن ۶ تا ۹ ماهگی شروع به رشد می کنند و در ۲ سالگی به حداکثر اندازه خود می رسند. “رنچو” نوعی دیگر از گلدفیش است که بدن گردی دارد و از تنوع رنگی بالایی برخوردار است.

تولید مثل ماهی گلدفیش

ماهی قرمز از طریق تخم های لقاح تولید مثل می کنند. اما در همه تخم ها عمل لقاح انجام نمی شود. از تخم هایی که در آن ها لقاح انجام نشده فقط ماهی ماده به وجود می آید. زمان تخم ریزی طبق ماه های شمسی فروردین و اردیبهشت است و دمای آب مناسب ۱۸ تا ۲۲ درجه است. تعداد تخم ها ۱۶۰ تا ۳۸۰ هزار است. بعد از ۵ تا ۷ روز لارو ها تشکیل می شوند. لارو ها به وسیله غده هایی که در سر دارند به گیاهان می چسبند و از پلانکتون ها تغذیه می کنند. لارو ها ابتدا سبز رنگ هستند و بعد از ۲ سال تغییر رنگ می دهند. با اینکه ماهی قرمز تهاجمی نیست اما در  فصل تخم ریزی، جنس نر دائما در اطراف ماده  است و او را تعقیب می کند. این کار باعث تخم ریزی ماهی ماده می شود. در محل هایی که حوضچه مانند است ماهی قرمز به دلخواه خودش تخم ریزی خواهد کرد. اما در آکواریوم ها تخم ریزی قابل کنترل است. آکواریوم های با عمق کم برای تکثیر مناسب هستند. بهتر است در ساعت های اول صبح که نور خورشید به خوبی می تابد آکواریوم را جلوی نور قرار دهید که این عمل باعث می شود تخم ریزی آسان تر اتفاق بی افتد.

نحوه نگهداری گلدفیش

به دلیل اینکه ماهی قرمز ، ماهی تزئینی است،بسیاری از مردم علاقه مند به نگهداری این ماهی در منزل یا محل کار هستند. با کمی آگاهی می توان به راحتی از ماهی قرمز در آکواریوم یا حوض نگهداری کرد. ابتدا باید توجه داشته باشیم که ماهی قرمز مواد زائد زیادی از خود دفع می کند که باعث کدر شدن آب می شود. چون این مواد سمی هستند به سرعت باعث مرگ ماهی گلدفیش می شود.بنابراین مهم ترین مسئله در نگهداری،تعویض به موقع آب است. آب این ماهی ها باید سرد و معتدل باشد و بهتر است اگر در خانه نگهداری می شوند از آب جوشیده سرد استفاده شود. دمای مطلوب بین ۲۰ تا ۲۲ درجه سانتی گراد است. ماهی قرمز به روشنایی علاقه دارد و اگر مدت زیادی در تاریکی باشد تغییر رنگ می دهد و تقریبا خاکستری می شود. بهتر است از تماس دست با ماهی قرمز تا حد امکان خودداری شود ، چون ماهی قرمز علاقه ای به زندگی با انسان ندارد و تماس دست با ماهی ممکن است باعث مرگ او شود.

تغذیه ماهی قرمز ها

ماهی قرمز معمولا همه چیز خوار است. در آب های آزاد از سخت پوستان، گیاهان آبزی و حشرات تغذیه می کند. مانند اکثر ماهی ها از هر فرصتی برای به دست آوردن غذای خود استفاده می کنند و دائما در حال غذا خوردن هستند. برای ماهی هایی که در خانه یا محل کار نگهداری می شوند بهتر است از غذا های آماده استفاده کرد. غذای ماهی های قرمز برخلاف ماهی های دیگر پروتئین کمتری دارند و از کربوهیدرات بیشتری برخوردارند. این غذا ها به دو شکل شناور روی آب و یا حبه ای است که به عمق آب می روند. می توان علاوه بر آن از غذا های حاوی لوبیای غلافدار و سبزی ها استفاده کرد. کرم حشره هم می تواند مغذی باشد. البته باید در نظر داشت که ذائقه ماهی ها نیز متفاوت است.

نکات مهم

ماهی قرمز مقدار بسیار زیادی مواد زائد تولید می کند، پس به حجم زیادی آب تمیز نیاز دارد به همین دلیل تنگ های کوچک مناسب نگهداری ماهی نیست. اگر ماهی در تنگ باشد در هفته چند بار نیاز به تعویض آب دارد. تنگ های کوچک فضای مناسب برای تعویض اکسیژن با هوا را ندارند. وقتی ماهی قرمز اکسیژن کافی نداشته باشد شروع به نفس نفس زدن می کند و میزان اکسیژن آب کم می شود و باعث مرگ ماهی می شود. به دلیل اینکه ماهی قرمز رشد سریعی دارد و زود بزرگ می شود بهتر است تنگ کوچک انتخاب نکنید. چون موادی که از بدن ماهی خارج می شود حاوی مواد سمی است باید در زمان های مناسب آب تنگ عوض شود، حجم پایین آب این کار را غیر عملی می کند. اگر این موارد رعایت نشوند ماهی قرمز دچار بیماری های مختلفی می شود.

اشتراک گذاری